ถึงแฟนฉัน (Dear Boyfriend)

กลับไปอ่านบล็อกของแฟนฉันสมัยที่เขายังไม่เป็นแฟนฉัน อ่านแล้วก็ตกหลุมรักอีกรอบ บล็อกเขามีสโลแกนว่า บล็อกนี้ไม่ได้สร้างด้วยสมอง แต่สร้างจากแรงงานล้วนๆ เมื่อวานอ่าน “บทสัมภาษณ์ปลอม” ที่เขาเขียนเกี่ยวกับนักออกแบบกราฟฟิกที่ชื่อแกร์รี อีเมอร์รี (เขาใช้สรรพนามเรียกอีเมอร์รีว่า ลุง จะตีสนิทไปไหน) อ่านไปก็ขำไป มีกลั้นไม่อยู่หลุดขำออกมาดังๆด้วย มันเป็นบทสัมภาษณ์ที่ตลกน่าตีแขนคนเขียนจริงๆ ลองอ่านดูสิ ส่วนก่อนหน้านั้นก็อ่านบล็อกเกี่ยวกับสถาปนิกที่ชื่อมีส ฟาน เดอร์ โรฮ์ (เขาใช้เรียกเดอร์ โรฮ์ว่า ลุงมีส) มีตอนหนึ่งเขาเล่าว่ารู้จักลุงมีสครั้งแรกตอนเรียนอยู่ป.สี่ ครูให้ทำรายงานเกี่ยวกับบุคคลสำคัญของโลก พอเปิดเทอมมา เพื่อนๆทำรายงานเรื่องกาลิเลโอบ้าง นิวตันบ้าง พระพุทธเจ้าบ้าง ส่วนบุคคลสำคัญของโลกของเขาคือมีส ฟาน เดอร์ โรฮ์ “ใครว่ะ มีสอะไรนะเมื่อกี้” เขาเล่าว่าพอบอกเพื่อนว่าทำเรื่องอะไร เพื่อนก็จะถามกลับด้วยประโยคนี้ อ่านไปก็ยิ้มไป เนิร์ดมาตั้งแต่เด็กๆเชียว เนื้อหาในบล็อกก็อย่างที่บอก มีขำบ้าง มีน่ารักสไตล์เนิร์ดปนบ้าง แล้วก็มีความลุ่มลึกบางอย่าง ย้อนกลับไปอ่านบล็อกนี้ก็เหมือนได้รื้อฟื้นว่าทำไมเราถึงสนใจผู้ชายคนนี้ แล้วก็ทำให้นึกได้ด้วยว่า ให้ตายเถอะ รู้จักกันมาเจ็ดปี พ่อหนุ่มตาเล็กทรงผมเชยๆที่ยืนอยู่ข้างเราคนนี้ไม่ได้ดีแต่นอนกรน ชอบกินไอติม และเส้นตื้นเท่านั้น เขายังอ่านหนังสืออะไรต่อมิอะไร ชอบสถาปนิกและนักออกแบบคนโน้นคนนี้ เขียนหนังสือก็ดีเสียด้วย (แต่บล็อกนี้มีตัวสะกดผิดเยอะอยู่ บางทีเห็นแล้วก็หงุดหงิด…

El Pasado – The Past

El amor que ya ha pasado no se debe recordar — The love which has already happened doesn’t have to be reminded. El pasado means the past. I have come across the word many times recently. The song, “Veinte años”, by Buena Vista Social Club also contains this word. Its music and lyric are sad. “Why…

Unrequited Love

“You fall in love with people’s minds. I’m going to lose you to Henry,” said Hugo, ‘Henry and June’ Whenever I miss him, I  usually go back to Anais Nin. My piano has failed to cure me, on the opposite, my sad thought of him failed my piano practice session. I  was playing Michael Row the Boat…

Translating Henry Miller’s Greece

Translators taste something twice too: First, we get to taste the beauty of the original text; Second, we experience the joyousness and get lost in it from having to rephrase that beauty into another tongue. And it’s the second that give you a greater euphoria since you’re part of that creation.

Man in Pink

“I think our works are similar.” Suddenly you just turned and said that to me, talkatively.  We were queuing. That was the first sign which showed how talkative and curious a person you would become known to me. “What’s your name?” “***   ****” “Sorry?” “***   ****. Two names” I didn’t catch your name anyhow. It…

“Epistolary Love”

Our “epistolary love”?

Bring it on and don’t PGP-encrypted it. Someday Gmail staff will find them. I hope they will get leaked so the world will know of our “epistolary love”.

Yes, condemn me, but do it poetically.

Finally, We Kissed

Our lips started to dance around each other. Everything was so soft, my lips, they were thinking out loud.